• Home
• cd
• cd 1
• cd 2
• Galeria
• Kontakt

cd 1

Okres popowstaniowy to czas ożywionej działalności stowarzyszeń rolniczo-ziemiańskich oraz chłopskich. Pierwsze Towarzystwo Rolnicze powstało w 1898 r. z inicjatywy takich działaczy jak: Gabriel Godlewski, Stefan Kozłowski i Bogusław Kleszczyński. Powstała także pierwsza organizacja włościańska pod nazwą "Jutrzenka". W 1903 r. została zorganizowana wspaniała wystawa rolnicza. Okres poprzedzający wybuch I wojny światowej to czas pewnego ożywienia w rozwoju miasta – powstały zakłady usługowe i przemysłowe: destylarnia monopolowa przy ul. Wolbromskiej, kilka cegielni, skład maszyn rolniczych Górkiewicza, drukarnia St. Jeżewskiej, zakład ślusarski W. Budzińskiego, kilka dużych sklepów i składów. W czasie zaboru rosyjskiego w centrum Miechowa, przy obecnym placu im. T. Kościuszki, powstała cerkiew prawosławna dla urzędników i żołnierzy rosyjskich. Po wycofaniu się Rosjan została ona rozebrana przez miejscową ludność. Na jej miejscu po II wojnie światowej wybudowano Pomnik Partyzantów Ziemi Miechowskiej. Wybuch I wojny światowej spowodował wiele zmian w ziemi miechowskiej. Już na początku 1914 r. Rosjanie ogołocili przygraniczne tereny z wojsk, przegrupowując je do rdzennej Rosji tak, że wojska austriackie bez przeszkód wkroczyły na teren Miechowszczyzny. 8 sierpnia 1914 przez Miechów kierując się na Kielce przemaszerowała słynna Pierwsza Kompania Kadrowa organizowanych przez Józefa Piłsudskiego. Od momentu wkroczenia Austriaków do Miechowa rozpoczął się okres okupacji austriackiej trwający aż do listopada 1918 r. Miechowskie stało się siedzibą c. i k. Komendy Obwodowej. Obwodem Miechowskim kierował podpułkownik Franciszek Preveaux, a zastępcą jego był major Rudolf Weber. Na początek 1919 roku przypadł okres organizowania władzy polskiej na terenie Miechowszczyzny. Wyniszczona przez zaborców ziemia miechowska skutki wojny usunęła dopiero w latach 1925-1926. Uruchomiono wtedy fabrykę narzędzi rolniczych, powstało kilka kaflarni. W Miechowie powstała działająca do dziś mleczarnia. W Charsznicy uruchomiono odlewnię żeliwa. W 1934 r. przez Miechów została przeprowadzona linia kolejowa łącząca Kraków ze stacją w Tunelu – miasto uzyskało własny dworzec kolejowy. Pomimo tego chwilowego ożywienia nie powstały w Miechowie wielkie przedsiębiorstwa, gdyż powiat miechowski został przyporządkowany do województwa kieleckiego znajdującego się w tzw. Polsce B – zacofanej gospodarczo i kulturalnie. II wojna światowa zaczęła się dla miechowian wielką ucieczką przed wojskami niemieckimi, które już 6 września wkroczyły do miasta. Z uwagi na wcześniejsze wycofanie się wojsk polskich, Miechów nie doznał żadnych zniszczeń. Zbombardowany został dworzec kolejowy w Charsznicy i tunel kolejowy na trasie do Kielc. Miechów znalazł się w Generalnym Gubernatorstwie w dystrykcie krakowskim. Na obwód miechowski ("Kreis Miechów") składały się część powiatu olkuskiego i powiatu pińczowskiego. Na tzw. roboty do centralnych Niemiec z terenu powiatu miechowskiego wywieziono 30 tys. ludzi, z czego 15% nie powróciło po wojnie